
gayunpaman naniniwala akong hindi kawalan ng isang blog ang walang blog title. #sabi.
Huwebes, Abril 3, 2008
fotos at work.

Miyerkules, Abril 2, 2008
so i say, and i say so...
We say chivalry is lost, but guys say that the modern woman doesn't possess the "damsel in distress" personality anymore. They don’t see today's women as the weaker sex, but as their equal. Since we are now in an era where feminism is most respected, men do not have any reason to be as courteous as before.Must i say that men and women are equal but different?
Why do guys lie all the time? Because they don't want to hear about the lecture, they don't want to see the dirty look and they don't want to feel guilty of betrayal. Guys lie because they feel that it is unnecessary for women to get all so bitchy if ever they found out that their men went for a drink instead of going straight home. They do not want to get caught having fun while their woman is at home laboring herself with chores.
Men do not deal with household chores because that power falls in the hand of the women. If a guy does the laundry, the woman still complains about the work done even though it was done the right way. The expectations of women regarding how things should be done are so high that men get tired reaching that level.
The role of a father starts with indifference and end with an occasional threat. Since the typical dads are the primary breadwinners, they often miss parts of their children's lives. They seemed uninterested if their kid got the lead role in a play or their daughter joined cheerleading as long as they did their homework and they had good grades. But as soon as they feel guilty for not being as supportive as any parent should be, dads are there as gift-givers, buying their children's favorites, trying to bribe whatever they could do to change their stern and cold image.
Men show the "macho effect" because that's what society tells them to do. Jill Copper said that "the male is a domestic animal which, if treated with firmness, can be trained to do most things." When guys show weakness, people tell them to be a man. When guys show signs of being effeminate, people call them any names associated to gayness and the end result would be guys who are insensitive and physically attuned to themselves. When guys do not know any sport, or cannot defend their girl, people call them pussies and so they seemed too inclined with violence. Guys tend to adjust to what people expect them to become.
Guys rarely show signs of emotion. But the truth is, guys are just scared to show how they really feel because showing it is a sign of weakness. Being cheesy and mushy is not what a typical guy would do. But when they try being one, its either they get criticize for being a "bolero" or suspicions arise because they might have done something bad. Girls don’t take guys seriously when they try to express emotions.
Boys don't cry. That's what we believe but they do. They cry during a loss. They cry when in pain. They cry when they feel bad. But the difference between a woman crying is that they cry just once and that's enough tears to shed. When they're done crying, it would be hard for them to cry for the same reason.
Men and women are not as different as we imagine. Guys, just like women, have a lot of issues to deal with. Guys just don't know the answers to what women really want from them.
So when my officemates tease me, in my mind... i could be much more "macho" than them thinking without any feet to step on.
Lunes, Marso 31, 2008
finally i am back!!!!
And when I just about to go home, my mom packed me some mangoes and sinkamas to bring over, yummy as they could have seen when i was in bus but I couldn’t have eaten those until I hadn’t got home.
I even brought some pieces of kamote, wala lang.
Speaking of blogging, I stop doing such since a month ago so miss blogging huh.
Tomorrow, will be my “midshift moment”, hehe. I have gone from morning shift eh. And I think that was good, it was so terribly adrenaline-triggering, so much fun anyway. I learned a lot and it was so fun to be with morning shifter.
So good luck for me tomorrow! Aja!
Miyerkules, Marso 12, 2008
para kay ma'am loida...
Salamat nang marami sa lahat ng itinuro at ituturo nyo sa akin.
Hindi matawaran ang dedikasyon para lamang turuan ang isang tulad ko.
Batid ko ang sakripisyo mo para mabigyan lang ako ng sapat na imporamsyon ukol sa aking trabaho.
Salamat po dahil hindi ka nagging maramot sa mga kasagutang kailangan ko. Salamat sa mga aral din na itinuro mo bilang ikaw at hindi lamang bilang isang trainor ko. Salamat po nang marami dahil alam kong may patutunguhan ang lahat ng itinuro mo sa akin. Salamat din po dahil tayoy nag-uugnay sa iisang kaisipang para sa marami pang kasagutan. Salamat po. maraming salamat po talaga!
Biyernes, Pebrero 15, 2008
i was inspired to do my task much better...
-Anne Ditchon
Sabi ng trainer ko sa training department namin. She always meet us every end of the day.
Astig nga sya eh, wala syang background sa education pero gusto ko yong impact ng teaching strategy nya.
The way she teaches us and evaluating for 'something' in the future.
Medyo may pagkaestrikto sya pero ayos lang sa akin atleast natuto ako at alam kong magagamit ko ‘yon pagdating ng araw.
Malaki ang tatanawin kong utang na loob para sa taong, dahil sa bawat araw na nagdadaan sa akin ay may mga bago akong natutunan sa kanya.
Pasalamat na rin ako dahil napasok ako sa kompanyang ito na alam kong huhubog sa akin bilang isang professional na masasabi at may isasabi.
Para sa taong to,
MARAMING MARAMING SALAMAT PO.
Iipunin ko ang lahat ng natutunan ko mula sa inyo at gagamitin bilang pananggalang sa mapaghamong mundo.
Huwebes, Pebrero 14, 2008
happy valentines day...
I havent had a haircut for which i must have so by this time.
Miyerkules, Pebrero 13, 2008
twisted harmony
I have this paranoia,
I have let you go
And fed my mind
That you were never mine
I was so upset really
Hoping that mistake had never done
I suffer excruciating pain inside
Torn to pieces and almost-died
I cried a river
I walked a thousand miles
I climbed a highest peak
Just to see you through
For all I know
That you were there
But sorry for I am
I couldn’t find any single steps of you,
Even just for a sweet scent of your perfume.
To my holyshit!
How could this happen to me?
Before, you were just nothing to me
But now why it seems I am longing for you?
Sigh.
I ain’t nothing to do but nothing
How I missed those times with you
I am so sorry of letting you go.
Of hurting you so much.
It was all my mistake.
I now admit.
I know time will come
That you’ll be backBringing again all the fun
And giving you enough time
I won’t dare to hurt you again.
Swear.
Even if my tears will make you back.
akda ng makabagong pepe...
I don’t get any point why are they doing those things to you. Plus, there are people behind of you using you as their milieu to put themselves on top. There are scenarios that they almost shattered your pride and divinity. Zilch. I remembered one time; you were walking along the way going up. But there are these stupid and dumb people pulled you down, they pretended to be nice. However, you didn’t even know what are their mere intentions. You were just fooled. I should have tell your story for they would know how much you beared your burden and agony all the times, and how much heavy your emotional baggage you’ve carried over. And your treasured story goes…
Decades ago.
Kung natatandaan mo pa aking Ina. Iyong mga panahong ginahasa ka ng hindi mo nakikilalang mga lalaki, ngunit sigurado kang sila’y mga dayuhan. Tatlo silang nambababoy sa iyo. Tatlo sialng nagpakasasa sa iyong mahinang katawan, wala ka ng nagawa pa.Musmos pa lamang ako noon ngunit ramdam ko na ang bigat na iyong pinapasan, ang bawat panaghoy mo, sa tuwing gabing naaalala mo ang kahayupang ginawa nila sa iyo.
Kwento pa sa akin ni lola na sa tuwing makakakita ka raw ng lalaki ay bakas sa iyo ang matinding pagkabahala. Ikay takot na takot, parang kakainin ng halimaw. Punyeta sila!mga hayok!Matinding bagabag ang pumasaiyo. Katulad ka rin ni lola, binaboy at nilapastangan ng mga dayuhan. Si lola ay minsan pa’y naging comfort woman ng mga hayok-sa-laman,ng mga dayuhang sumakop, maraming taon na ang nakararaan. Tulad din sila ng mga hinayupak na yun. Walang kwenta. Mga malilibog! Nararapat sa kanila’y i-firing squad din sa Luneta. Hindi para sa kabayanihan kundi para sa kamatayan.Lola often says; ‘jose, apo wag kang gagaya sa mga kapatid mo”.Oo may mga kapatid ako, marami kaming magkakapatid. Ibat-ibang hitsura ngunit iisang “dugo” lamang ang nanalantay sa amin---pareparehas kaming Pilipino. Kinupkop kami ni Ina at itinuring isang tunay na anak.
Ako ang unang inaruga, at naging panganay sa aming magkakapatid. Mula nang mangyari ang kababuyang sinapit ni Ina ay hindi na niyang binalak pang mag-asawa. Nag-ampon siya upang mapawi ang dalamhating nangyari sa kaniya. Ngunit hindi niya inakala na tatalikuran siya ng ilan sa kanyang mga anak-anakan. At bibiguin lamang.Kaya nasabi sa akin ni lola ang gayon dahil ayaw niya akong matulad sa mga kapatid kong sarili lamang ang iniisip.
My Lola says that it will all be okay in Gods time. Just take time and all the rest would be going to be fine.Natatandaan mo pa ba inay yung panahong nilalalatigo ka ng aking mga kapatid. Duguan. Wala na ako noon,nahimlay na. kung naidasal ko lamang sa Kaniya na sanay sabay na lang tayong pumanaw noon, marahil ay ginawa ko na. ngunit maraming balak ang Diyos para sa iyo. Sa kabila ng iyong pagdudurusa, pinagtibay ka ng iyong tibay ng loobAwang-awa ako noon sa iyo. Halos hindi ka noon makahinga sa bawat banat na iyong tinatanggap. Nahihiya daw silang ikaw ang kanilang ina. Isang dungis ng lipunan, isang puta.
Ngunit kailanman ay hindi ka naging puta, pinagsamantalahan lamang ang iyong kahinaan, ang iyong pagkababae. Masakit isipin na mismong mga anghel mo pang itinuturing ang gagawa ng kabalbalang yun. Wala akong nagawa kundi pagmasdan ang bawat luhang naghahalo sa iyong dugo. Ang bawat lantay at ang bawat marka ng kalapastanganan.wala akong nagawa kundi manalangin sa Kaniya, na tulunagn ka. Inay ko, pasensya po, wala akong nagawa upang tulungan ka.Sa ngayon, habang muli kitang pinagmamasdan mula sa aking kinalalagyan. Pagod na pagod ka na inay. Awang-awa ka na sa sarili ngunit patuloy pa rin ang pakikibaka mo upang makaalpas ka sa kahirapan. Kung maibabalik ko lamang ang panahong itinakas tayo ng titik at artikulo ko, sana’y pinagbuti ko pa. Hinding hindi ko na magagawa pa ang kabayanihang iyon muli Inay. Hindi na dahil mismong mga supling mo ang siyang nagpapahirap sa iyo, ang siyang nagmamaltrato sa iyo. Palapit na naman ang halalan, marami na naman ang maghahangad at mananamantala sa angkin mong kagandahan, sa angkin mong yaman. Mga hunyango sila, mga walang hiya. Aalipustahin ka na naman muli, tulad din sila ng ilan sa mga kapatid kong pilipinong ikinakahiya ka ngunit sila nama’y nagmula sa iyo. Tulad din sila ng mga makakasarili kong kapatid na nilayasan ka at ikinulong ng tuluyan sa limot. Nakakaawa ka Inay.Sariwa parin sa akin ang mga panahong akoy tinutukso noong bata pa lamang ako. kasalukuyan akong nag-aaral noon sa primarya nang ako ay tampulan ng tukso. Puta daw kasi ang ina ko, ang kinikilala kong ina. Ngunit sabi ko nga, kailanma’y hindi ka nagging puta.
Pinagsamantalahan ka lamang nila, Bastardo akong tunay sa mata nila, they always tease me as bastard jose! Bastard jose!Yes really I am. But how could they do those things? If they could only knew how great you are to me. If they could only knew how you mean to me.Katahimikan.Ayan na naman ina, hahampasin ka na naman. Lalatiguhin at sasaktan. Ina ko, umiwas ka sa kanilang nagbabagang suntok, labanan mo ang iyong mga walang hiyang anak na nagpapahirap sa iyo. Iwasan mo ang kanilang nag-aalab na sipa, ang kanilang matitinding sampal. Makinig ka naman sa akin aking ina. Pakinggan mo ako kahit isang saglit. Itigil mo na ang pagiging martir mo para sa mga anak mo, Salbahe ang mga anak mong ‘yan. Salbahe sila! Salbahe sila! Pukawin mo ang iyong kabaitan sa iyong namamagang kalooban, mamulat ka sa katotohanang silay purong masasama. Ituon mo na lamang ang atensyon mo sa aming mga anak mong may concerns pa sa iyo .kami na lamang ang mahalin mo. Dahil ang mga kapatid kong hunyango, makakasarili,mayayabang at ubod ng kasamaan ay walang puwang sa mundong ito. Wala silang kwenta ina! Wala! Makiramdam ka sa bawat bulong ng aking puso, wag kang magmatigas. Labanan mo sila, sila ang nagpapahirap sa iyo, sila ang nagpapabigat sa iyo ng husto sa iyong kalooban!Gusto kitang ipagtanggol sa kanila ngunit wala akong magawa dahil iniyapos ako ng limot.
Ipinagsawalang-bahala na lamang nila ako bilang isang magiting na kapatid. Gusto kitang yakapin ng mahigpit, punasan ang mga dugong bumubulwak sa iyong ulo, ipagtanggol sa kanila. Ngunit pinili mong mapag-isa. Ang sabi mo noon kakayanin mo pa. ina ko, awing-awa na ako sa iyo. Laspag ka na, at puro bahid na ng kahihiyan at dugo ang iyong katawan.Kaguluhan. Karahasan. Nakawan. Bangayan. Dumi.Porque de lagrimar a sangre, de grito a agonia. A destruido tu vida mi madre.(why tears turn to blood. From scream to agony. Still, they have ruin your life mo beloved mother.)But I know that you can all surpass your trials. Just be strong and don’t run of it. Face them that you can. Don’t let them ruin your life in their hands.
Pasumandaling katahimikan.
Ina ko, tumayo ka. Lumaban ka, alam kong kaya mo pa. Alam kong aahon ka. Alam kong babangon muli ang masagana mong pamumuhay. Manalig ka lang sa Kaniya.Tumayo ka, punasan mo ang dugong tumutulo sa iyong ulo, hawiin mo ang iyong nagulong buhok. Ayusin mo ang iyong sarili, Punasan mo ang iyong mga luha. Bumangon ka ina ko. Alam kong kaya mo pa, magtiwala ka. Aahon ka din muli. Mahal na mahal kita aking Ina, mahal na mahal kita aking Pilipinas.Sa ngalan ng Ama, ng Anak, ng espiritu-santo. Amen…
sulat-tamad...
Makakaisip ako ng topic, magta-type ng ilang sentences tapos titigil na at wala nang maisunod….ganun ng ganun! Maiinis sa sarili, tititig sa monitor at babasahin ang ilang sentences na naisulat…iiling…maniningkit ang mga mata at mangangatal ang baba…gusto kong basagin ang keyboard at monitor ko! Ano ba ‘tong mga pinagta-type ko….erase….erase….erase!Ganito ba talaga ang pagsusulat? Kung minsan ang dami-daming idea ang sabay-sabay na pumapasok sa isipan ko…habang nagtatrabaho ako…habang nasa kubeta ako….habang kumakain ako…..iba-ibang topic na pwedeng isulat ang unti-unting pumupuno sa ulo ko. Pag medyo nararamdaman kong parang aawas na sa butas ng ilong at dalawang tenga ko, porma agad ako sa harap ng PC at buong-giting na magsisimulang tumipa ng mga letra sa keyboard…..tak tak takatak tak takatak tak……tapos ‘yun na! Inatake na ako ng pagkalito….esep-esep…alin ba ang uunahin kong isulat? Bakit naman kase sabay-sabay kung pumasok sa isipan ko ang mga idea tapos pag sinusulat ko na tila nahihiya namang magsilabas!Ewan ko ba naman kung anong masamang espiritu ang sumapi sa akin minsan at naisipan kong magsulat.
Hayun, may ilang nakisakay sa kalokohan ko, binola-bola ako at siyempre nagpabola naman ako. Alam nyo naman ang nature ng tao, they are willing to believe everything you say as long as it is a compliment. Ayan tuloy, parang laging may tinig akong naririnig na nagsasabing, “hoy, nasaan na ang article mo. Nilalangaw na ang last submission mo. At pwede ba, magsubmit ka naman ng article na may sense.”Aba, at naghanap pa ng may sense! Eto nga’t kahit ‘yung walang kasense-sense eh hirap na hirap akong makabuo ‘yun pa kaya! Hay naku, bahala na! Basta magsa-submit ako….kung langawin eh di langawin anong magagawa ko…tutal sanay naman ako sa ganun!. Anyways, next time na lang ako magsa-submit ng article na may kwenta…kung makakasulat pa ako. Kung hindi na, siguro last na ito...kung makakatiis ako!
Martes, Pebrero 12, 2008
fashionista fads?
Palagi ako dumaraan dito papunta sa work.
Ito kasi ang route ko maliban na lamang kung bababa ako ng Shangri-la at lalakad sa likod patungo sa San Miguel Avenue sa Ortigas.
Imagine ang almost 500 meters kong nilalakad, pero ok lang marami naman akong nakakasabay maglakad patungo sa tektite.
Bale sa Antel Building talaga ang workplace ko, pero kung sumasasakay ako ng FX sa tektite ang route ko.
Alam mo yong footbridge mula starmall? May mga nagtitinda doon ng puto at mga kakanin, doon ako bumibili ng breakfast ko ‘pag din a ako nakakapagbreakfast kasi late na or hinahabol ko yong oras. Sabi ko nga ayoko ng nalalate, hassle yon para sa akin dapat quick talaga.
One month na ako dito sa kompanyang pinagtatrabahuhan ko. Ok naman dito besides feeling ko kelangan ko talaga i-share yong talents and abilities ko.(nagyabang eh).
On my way.
Kadalasan may nakaksalubong akong mga fashionista fads. May emo, goth, hiphop, funky, at kung anu-ano pang mga anik-anik sa katawan nila. Pero napaisip ako sa isang banda kung ano kaya ang kaibahan ng goth at emo?
I'm thinking Goth Fashion is inspired by the rococo era of 18th-century france intertwined with death. (deathly makeup mixed with the ruffles et al and whatnots) It's actually amusing to see them gather in droves but the ratio of 'what actually looks good' versus the 'what looks horrible' is just too mortifying... it's like 1 in a hundred. I've seen my share of pretty goth chicks and you'll be surprised at how awesome they look. One of my friends had once said: "You don't have to wear black to be Goth." So I'm suddenly thinking it's some sort of mindset or philosophy. Personally, I think it's just fashion-sense and taste in music. Goth Music tends to romanticize death and the like... I've heard some refer to the Wiccan culture as well. They have an other-wordly quality in the music which veers to the melancholic and the dark. Like the BGM of some horror flick in which some vampire silently prowls and stalks its prey. A lot of 'make love with death' and other eerily grotesque word choices usually make up the lyrics. Most make do with their quality of sound.
The Emo culture seems to be the result of the evolution (devolution?) of the punk scene with the fixation (and dependence/overuse) of loser lyrics. Tragically, they are starting to coin this term on poets and the like as well. They have their own odd (but currently acceptable) fashion sense. I don't know where this started from. Tight shirts (or pambahay I guess), pencil cut-female tight pants, black eyeshadow, lipstick and nail-polish (borrowed from the Goths) and the funny one-side hair style. I used to like being referred to as an emo-kid at one point, but then, the zombie jolog droves started gaining more and more followers and sadly, the ratio of the 'it looks good' from the 'it looks bad' suddenly turned for the worse. Emos are usually known to have suicidal tendencies (even if it's only make believe) justified by rejection, dissatisfaction, oppression, heartbreak etc... etc... Their lyrics appeal to the many as not a lot of people are gifted with happiness or a gift of pursuing happiness. They relate and often feel like, "Hey, I know the feeling." Lyrically, I like them better than the goths because of the mainstream approach to things. I told one of my Emo friends this: "You don't have to have a stupid haircut to be Emo." It could be a philosophy to them or the lot of them are just jumping the bandwagon and following the trend. The most common meaning to Emo seems to come from the word "Emotional". However, aren't all songs emotional in their own way?
Don't you just hate people adding sub-genres to sub-genres of genres? They used to be called Grunge or Alternative way back... and then Emo and them ScrEmo or Hardcore Emo or Mainstream or whatever.Then they all complain that they are being "labeled". Oh well...do I have to give a damn then?